მედიცინაში საყოველთაოდ ცნობილია, რომ გულის შეტევა (მიოკარდიუმის ინფარქტი) მხოლოდ ერთჯერადი, მწვავე კლინიკური ეპიზოდი არ არის. მას ხშირად თან მძიმე და ხანგრძლივი გართულებები სდევს, რომელთა შორის ყველაზე საშიში გულის უკმარისობის განვითარებაა. ინფარქტის დროს გულის კუნთი კომპლექსურ და მრავალმხრივ დაზიანებას განიცდის, იწყება ანთებითი პროცესები, ნაწიბურების ფორმირება, გულის უჯრედების კვდომა და სისხლის მიმოქცევის მკვეთრი გაუარესება. აქედან გამომდინარე, ტრადიციული მკურნალობის მეთოდები, რომლებიც მხოლოდ ერთ კონკრეტულ პრობლემაზეა ფოკუსირებული, ხშირად ვერ აღწევს სასურველ ეფექტს. თუმცა, ოსაკას უნივერსიტეტის იაპონელმა მეცნიერებმა ამ მიმართულებით რევოლუციურ პროგრესს მიაღწიეს, რის შესახებაც სამეცნიერო ჟურნალში “Small Science” გამოქვეყნებულ ახალ კვლევაშია საუბარი.
იაპონელმა მკვლევარებმა გადაწყვიტეს, გულის დაზიანებას კომპლექსური, მრავალმხრივი მიდგომით დაუპირისპირდნენ. მათ უნიკალური თერაპიული მეთოდი შეიმუშავეს, რომელიც ორგანიზმში ერთდროულად ხუთი სხვადასხვა სამკურნალო მატრიცული რიბონუკლეინის მჟავის (mRNA) შეყვანას გულისხმობს. ეს მოლეკულები აპროგრამებენ ორგანიზმს იმ ხუთი სპეციფიკური ცილის გამოსამუშავებლად, რომლებიც კრიტიკულად მნიშვნელოვანია გულის ქსოვილის რეგენერაციისა და აღდგენისთვის. იმისათვის, რომ ეს მოლეკულები უსაფრთხოდ და მიზანმიმართულად მიეტანათ დაზიანებულ კერამდე, მეცნიერებმა პოლიმერულ ბაზაზე შექმნილი სპეციალური გადამტანები გამოიყენეს, რომლებსაც პოლიპლექსური ნანომიცელები ეწოდება.
კვლევის წამყვანი ავტორის, კეიჯი იტაკას განცხადებით, ექსპერიმენტის შედეგები იმაზე მეტად პოზიტიური აღმოჩნდა, ვიდრე მოელოდნენ. თაგვების მოდელებზე ჩატარებულმა ლაბორატორიულმა ტესტებმა აჩვენა, რომ ხუთი mRNA მოლეკულის ერთობლივმა კომბინაციამ საგრძნობლად შეამცირა გულის კუნთის უჯრედების სიკვდილის მაჩვენებელი, დაბლოკა უხეში ნაწიბუროვანი ქსოვილის განვითარება და ხელი შეუწყო ახალი სისხლძარღვების წარმოქმნას (ანგიოგენეზს). ამ პროცესების ერთობლიობამ მკვეთრად დააჩქარა დაზიანებული უბნების ბუნებრივი თვითაღდგენის პროცესი.
სამკურნალო კოქტეილით თერაპიამ პირდაპირი ასახვა ჰპოვა ცხოველების გადარჩენის მაჩვენებელზე და მათი გულის ფუნქციონირებაზე. მკურნალობის შედეგად მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა გულის კუნთის შეკუმშვის უნარი, აღდგა გულის კედლების ოპტიმალური სისქე და დასტაბილურდა სისხლის ნაკადის მოძრაობა გულსა და სისხლძარღვთა სისტემაში. მეცნიერები ხაზგასმით აღნიშნავენ, რომ ინფარქტის შემდეგ მკურნალობის ადრეულ ეტაპზე დაწყება და ამ კომბინირებული თერაპიის გამოყენება ეფექტურად უზრუნველყოფს იმას, რომ გულის ფუნქცია გრძელვადიან პერსპექტივაში მძიმედ აღარ შეიზღუდოს.
ეს ინოვაციური აღმოჩენა პრაქტიკულად ამტკიცებს, რომ გულის უკმარისობის წინააღმდეგ ბრძოლა მისი მრავალმხრივი ბუნების გათვალისწინებით ბევრად უფრო შედეგიანია. ოსაკას უნივერსიტეტის მეცნიერების მიერ მიღწეული შედეგები საფუძველს უყრის გულის დაავადებების მკურნალობის სრულიად ახალ თაობას და mRNA-ზე დაფუძნებულ მიდგომებს რეგენერაციულ მედიცინაში ერთ-ერთ მთავარ, მყარ საყრდენად აქცევს. პროექტის ავტორები იმედოვნებენ, რომ წარმატებული პრეკლინიკური ეტაპის შემდეგ, ეს ტექნოლოგია მალე ადამიანებზე კლინიკური გამოცდის ფაზაშიც გადავა, რაც მილიონობით პაციენტს მისცემს გულის შეტევის შემდგომი სრულფასოვანი და სწრაფი რეაბილიტაციის შანსს.
