ჟურნალ Gastroenterology-ში გამოქვეყნებული ახალი კვლევის თანახმად, ბავშვობის პერიოდში განცდილმა სტრესმა, შესაძლოა, ზრდასრულ ასაკში საჭმლის მომნელებელი სისტემის ქრონიკული პრობლემები გამოიწვიოს. ნიუ-იორკის უნივერსიტეტის (NYU) მეცნიერებმა დაადგინეს, რომ ემოციური უგულებელყოფა და სხვა ნეგატიური გამოცდილება ცვლის ტვინისა და ნაწლავების ურთიერთკავშირს.
კვლევის მიგნებები
კვლევამ აჩვენა, რომ როდესაც ადრეულ ასაკში ტვინი განიცდის სტრესის ზეგავლენას, ეს აისახება კუჭ-ნაწლავის სისტემაზეც, რადგან ეს ორი სისტემა 24 საათის განმავლობაში უწყვეტად ურთიერთქმედებს. თაგვებზე ჩატარებულმა ექსპერიმენტებმა გამოავლინა, რომ სტრესის შედეგად გამოწვეული ცვლილებები განსხვავებულია სქესის მიხედვით: მდედრებში ეს ხშირად დიარეით ვლინდება, ხოლო მამრებში – ყაბზობით.
მეცნიერებმა დაადგინეს, რომ სხვადასხვა სიმპტომს სხვადასხვა ბიოლოგიური მექანიზმი განაპირობებს:
-
სიმპათიკური ნერვული სისტემა პასუხისმგებელია ნაწლავების მოტორიკაზე.
-
სეროტონინი გავლენას ახდენს როგორც ტკივილზე, ისე მოტორიკაზე.
-
სქესობრივი ჰორმონები მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ტკივილის აღქმაში.
კვლევის ეს მიგნებები მიუთითებს იმაზე, რომ კუჭ-ნაწლავის პრობლემების მკურნალობისას საჭიროა ინდივიდუალური მიდგომა და არა ერთიანი სტანდარტი.
მასშტაბურმა კვლევებმა, მათ შორის დანიაში 40,000-ზე მეტ ჩვილზე დაკვირვებამ, აჩვენა, რომ დედის მკურნალობის გარეშე დატოვებული დეპრესია ორსულობისას ან მშობიარობის შემდგომ, ბავშვებში საჭმლის მომნელებელი სისტემის დარღვევების რისკს ზრდის, როგორიცაა, მაგალითად კოლიკა და გაღიზიანებული ნაწლავის სინდრომი. კვლევის ავტორები ხაზს უსვამენ, რომ დედების ფსიქიკურ ჯანმრთელობაზე ზრუნვა ბავშვის ფიზიკური განვითარების პრევენციული ზომაა.
ამრიგად, მეცნიერები ასკვნიან, რომ კუჭ-ნაწლავის ქრონიკული პრობლემების მკურნალობისას აუცილებელია პაციენტის ბავშვობის ისტორიის გათვალისწინება, რადგან ადრეული ასაკის სტრესი ტვინისა და ნაწლავების ურთიერთკავშირზე ხანგრძლივ კვალს ტოვებს.
წყარო: eurekalert
