სისტემური წითელი მგლურას (SLE) მკურნალობის ოპტიმიზაციისთვის, ევროპამ კრიტიკულად მნიშვნელოვანი ნაბიჯი გადადგა: დამტკიცდა პრეპარატ საფნელოს (Saphnelo) მიღების ახალი, უფრო მარტივი გზა.
სისტემური წითელი მგლურა (SLE) წარმოადგენს ქრონიკულ აუტოიმუნურ დაავადებას. SLE-ის დროს ორგანიზმის იმუნური სისტემა პათოლოგიურად უტევს საკუთარ ჯანსაღ ქსოვილებსა და ორგანოებს. ეს აუტოიმუნური პროცესი იწვევს მუდმივ ანთებით რეაქციას, ტკივილს, მძიმე დაღლილობას და მრავალი ორგანოს დაზიანებას (მაგ. კანი,თირკმელები, სახსრები). ვინაიდან SLE ამ დროისთვის არ იკურნება, თერაპიული მიზანი უპირველესად დაავადების სიმპტომების შემსუბუქება და გამწვავებების პრევენციაა.
საფნელო (აქტიური ნივთიერება: ანიფროლუმაბი) წარმოადგენს ახალი თაობის მედიკამენტს. ის ლუპუსის აქტივობას აკონტროლებს I ტიპის ინტერფერონის რეცეპტორის შერჩევითი ბლოკირებით. აღნიშნული რეცეპტორი გადამწყვეტ როლს ასრულებს იმუნური სისტემის პათოლოგიურად გააქტიურებაში (ზედმეტად აქტიური რეაქცია), რაც დამახასიათებელია SLE-ისთვის. ამ რეცეპტორის ბლოკირებით, ანიფროლუმაბი ამცირებს აუტოიმუნურ პასუხს და ხელს უშლის ჯანსაღი ქსოვილების დაზიანებას.
ინფუზიიდან ინექციამდე:
აქამდე, საფნელოს შეყვანა ხდებოდა ინტრავენური ინფუზიის გზით, რაც თვეში ერთხელ სამედიცინო დაწესებულებაში ვიზიტს და დაახლოებით 30-წუთიან პროცედურას მოითხოვდა. ახლა, ევროპის მედიკამენტების სააგენტოს (EMA) შესაბამისმა კომიტეტმა (CHMP) დაამტკიცა მედიკამენტის კანქვეშა (სუბკუტანური) ინექციის სახით შეყვანა. ეს გარდამტეხი ცვლილებაა, რადგან პაციენტებს საშუალება ეძლევათ, პრეპარატი მიიღონ ინექციით კანქვეშ, რაც თერაპიის პროცესს მნიშვნელოვნად ამარტივებს და ზრდის მის ხელმისაწვდომობას.
ეს ცვლილება ძირითადად ეფუძნება ფართომასშტაბიანი, მესამე ფაზის TULIP-2 კლინიკური კვლევის მონაცემებს. კვლევაში ჩაერთო 362 ზრდასრული მონაწილე აქტიური SLE-ით, რომლებიც რანდომიზაციის პრინციპით გადანაწილდნენ ჯგუფებში. ერთი წლის განმავლობაში მათ ენიშნებოდათ ან საფნელო, ან პლაცებო.
კვლევამ დაადასტურა საფნელოს მნიშვნელოვანი ეფექტურობა: პრეპარატით ნამკურნალებ პაციენტთა 47.8% შემთხვევაში აღინიშნა SLE დაავადების აქტივობის შემცირება, პლაცებოს ჯგუფთან (31.5%) შედარებით. აღსანიშნავია, რომ პაციენტებს მიეცათ გლუკოკორტიკოიდების დოზის შემცირების საშუალება და გაუმჯობესდა კანისმიერი გამოვლინებები. რაც შეეხება უსაფრთხოებას, ყველაზე ხშირ გვერდით მოვლენებად დაფიქსირდა ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები და ჰერპეს ზოსტერი.
საფნელოს შეყვანის ახალი მეთოდი მნიშვნელოვნად ამარტივებს მკურნალობას და ზრდის ხელმისაწვდომობას, ინფუზიის ცენტრებში ვიზიტების აუცილებლობის შემცირების ხარჯზე. ეს პროგრესი უშუალოდ აუმჯობესებს ლუპუსით დაავადებულთა ცხოვრების ხარისხს, რითაც ძირეულად ცვლის დაავადების მართვის მიდგომას.
წყარო: NEJM
